TIP: Laat je eerste contacten zo natuurlijk mogelijk verlopen

Vaak vragen mensen zich af: “Hoe doe je dat concreet, contact leggen met mogelijke doelgroepen? Welke technieken gebruik je?” Op deze vraag bestaat geen éénduidig antwoord. Iedere werker heeft zijn eigen persoonlijkheid en zijn eigen stijl. Het is belangrijk hierbij stil te staan. Sommige werkers zijn ‘out-going’ en hebben geen problemen om op mensen af te stappen die ze niet kennen. Anderen zijn dan weer totaal anders. De manier waarop het eerste contact gelegd wordt, is dus afhankelijk van de persoonlijke stijl van de werker.

In het algemeen raden we aan om de eerste contacten zo natuurlijk mogelijk te laten verlopen. Met oog op het opbouwen van een relatie, is het allerminst aan te raden om contact te forceren. Belangrijk hierbij is dat je als werker veel tijd krijgt. De ervaring van druk vanuit jezelf of vanuit je werkgever, werkt contraproductief. Er bestaat geen algemene techniek om contact te leggen, maar af en toe kan je een aantal trucjes gebruiken.

Outreachend werkers die al langer aan het werk zijn, leren vaak ook nieuwe mensen kennen uit het netwerk van hun gasten zelf. Bijvoorbeeld: je gaat op huisbezoek bij een gast die je al langer kent en net dan zit er een vriend van hem in de sofa. Of je ziet een gast van je op een bankje in het park zitten. Hij stelt zijn nieuw lief aan je voor…

 HDV_0400-1

TRICK: Zorg ervoor dat mensen je gezicht kennen

Door vaak aanwezig te zijn op straat of herhaaldelijk dezelfde plekken te bezoeken, word je zelf onderdeel van het stedelijk gebeuren. Mensen gaan al gauw je gezicht herkennen. Dit verlaagt de drempel om een gesprek te beginnen. Iedereen kent de gespreksopener wel: “Je komt me bekend voor…” 

TRICK: Groet iedereen die je tegenkomt

Mensen zijn het niet (meer) gewoon om op straat gegroet te worden door iemand die ze niet kennen. Doe je dit, dan levert dat vaak een grappige situatie op die aanleiding kan geven tot een eerste contact. Komt dat contact er niet, dan loop je gewoon door. De volgende keer dat je dezelfde persoon tegenkomt is er vaak al een spoor van (h)erkenning.

TRICK: Vergeet als roker je vuur op zak te hebben

Wie als roker geen vuur op zak heeft, kan heel gemakkelijk naar mensen toestappen om het te vragen. Soms komen mensen ook zelf af om wat tabak of een sigaret te vragen. Het ijs is gebroken: sla een praatje terwijl je samen van een sigaret geniet.

TRICK: Sla een praatje over het weer

Het weer van de dag en de weersvoorspellingen zijn onderwerpen waarover iedereen een mening heeft. Het is een heel gemakkelijke ijsbreker. Zeker als je samen onder een bushokje staat te schuilen voor de regen.

TRICK: Zet je in een café aan de toog

Als je als werker op café gaat, zet je dan aan de toog. Die plek is het gemakkelijkst om een gesprek te beginnen met iemand, al is het met de barman zelf.

Hoe deden wij het?

“Bij een eerste contact met nieuwe gasten zeg ik meestal niet wat mijn functie is, tenzij ze er expliciet naar vragen. Ik vind een eerste kennismaking veel natuurlijker als er geen onderscheid is tussen de gast en mij. Ik wil daarnaast niet overkomen als de zoveelste sociaal werker die met hen moet werken. Ik ben dus gewoon ‘Ward’ en later pas ‘vindplaatsgerichte jeugdwerker’.

Mijn allereerste contact met jonge gasten is vanzelf voortgekomen uit het in kaart brengen van de Lokerse camera’s. Ik trek een foto van de camera op de markt, wanneer plots iemand vanuit een groepje jongeren roept: ‘Hey gij! Waarom trekt gij foto’s van de camera’s?’ Ik zet me bij het groepje jongeren en vertel hen dat ik Ward ben, nieuw in Lokeren en gefascineerd door het aantal en de grootte van de politiecamera’s. Uit interesse wil ik alle camera’s weten staan. Ik duid ze dus aan op een kaart. De eerste vraag die ik hierop krijg is of het groepje een kopie van de kaart mag hebben als die af is. Vrijwel meteen komen de verhalen over de camera’s naar boven: “Wij worden geviseerd. Als wij ons verplaatsen, draait de camera mee. Dat is omdat wij Marokkanen zijn. Bij Belgen gebeurt dat niet. Als we soms naar de camera zwaaien, zwaait die terug. Hij wordt bestuurd vanuit het politiekantoor. Als we niet gezien willen worden, zetten we ons gewoon recht onder de paal waar hij op staat. Zo diep kan hij niet kantelen.”

jongeren en camera