TIP: Wees creatief in het signaleren

Signaleren kan op verschillende manieren gebeuren en hoeft niet steeds in ‘droge’ signaalnota’s uit te monden, die al te vaak toch niet gelezen worden. Straathoekwerk moedigt bijvoorbeeld het gebruik van verhalen aan. Verhalen zijn een sterke manier om kwalitatief te signaleren. Ze blijven beter hangen dan tabellen en nummerkes. Overdenk goed wie je wil bereiken met je signalen. Wil je bijvoorbeeld een signaal geven aan politici of aan welzijnsorganisaties, of wil je iets teweeg brengen in de publieke opinie of bij gasten onderling?

Ga vervolgens op zoek naar de beste manier om de signalen te brengen waar je ze wil hebben. Schrijf je een nota of breng je een verhaal op een vergadering? Laat je je gasten zelf signaleren of doe je het in hun plaats? Werk je via de pers of organiseer je een actie? Zet je een filmpje op internet of voer je een groepsgesprek met gasten?

De mogelijkheden zijn breed.

Onthou dat signaleren niet gedaan is met het schrijven van een signaalnota. We moeten blijvend aan de slag gaan met de signalen. We moeten lobbyen voor het doelpubliek.

 

Hoe deden wij het?

Actie 91-60 IZB3

Vb. via korte verhalen signaleren over dakloosheid:

“PATAT! Ik lig er weer! 15 minuten duurt het eer ik die fiets weer recht heb en er bovenop zit. Ik ben heel slecht te been. Dat zijn de gevolgen van een zwaar accident van vroeger en het jarenlang buiten slapen. Stappen lukt zelfs met mijn kruk niet meer goed. De fiets is dus de enige manier waarop ik me kan verplaatsen. Zeker als ik heel mijn hebben en houden, twee grote zakken, mee moet sleuren.

 Maar nu gaat dat veranderen: de straathoekwerker heeft me een eigen rolstoel beloofd.    Op een uur had die dat gefikst. Via een of andere facebookpagina, Freecycle of zoiets. Een gratis rolstoel mét fietsslot. Zo’n luxe heb ik al jaren niet meer gehad. Als ik ergens een laspost vind, maak ik mij er een bagagedrager op. Ik kan dat goed hoor, lassen!

 Gelukkig kan ik met mijn rolstoel in het station. Want daar zit ik vaak tot ze de boel sluiten. Ik ben het al gewoon om op straat te leven, maar zou liefst toch een sociale woning krijgen. Maar die verdomde wachtlijsten… Ik ben aan het afkicken van mijn drugverslaving. Dat zou gemakkelijker gaan moest ik een woning hebben en iets te doen om de tijd te doden. Kan ik ergens vrijwilligerswerk doen?”

 

“Ik ben één van de ‘gelukkige’ daklozen die wel nog een bescheiden netwerk heeft. Samen met drie vrienden ben ik uit mijn vorige woning gezet. Sindsdien zijn we op zoek naar een nieuw huis. Maar zelfs samenhuizen is te duur geworden voor ons. We vinden niets. Twee vrienden van me, een koppel, krijgen één dezer dagen een sociale woning omdat zij een baby van enkele maanden oud hebben. Dat was geen doen jong: ze liepen hele dagen met de buggy op straat. Zij kon ’s nachts samen met de baby bij familie terecht, maar voor hem was er geen plaats. Binnenkort verandert dat gelukkig wanneer zij in hun sociale woning kunnen. Voorlopig verblijven we met ons vijven bij een tante van een maat van mij. Een oud vrouwtje die content is dat ze wat gezelschap     heeft en dat we iets kunnen bijdragen aan de huur. We blijven wel zoeken naar een huurwoning. Hopelijk valt er snel iets betaalbaars uit de bus.”

Jongeren zelf laten signaleren door bijvoorbeeld een filmpje:

 

Jongere brengt zelf signaal door een gedicht voor te dragen:

“Ik ben wie ik ben
anderen zien mij hoe zij mij willen zien
als een dief als een hangjongere zonder stem
als een pipo met 0 op 10
een pipo die je elke dag op de hoek van de straat zult zien
Maar neem ik ben een jongere met een naam, een jongere met moed en gevoel die streeft naar zijn doel niemand is perfect maar ik wil degene zijn die eraan werkt
spijtig die slechte ervaringen brengen mij in onwetendheid
ik heb geen vaardigheid, mensen stelen mijn waardigheid ik voel me opgesloten maar eindelijken zijn mijn emoties bevrijd
haat en racisme brachten mij in een kelder van discriminatie ben ik het of heel mijn generatie is het tijd voor verandering  tijd voor emancipatie neen daar geloofde ik niet in laat staan in de acceptatie
ik had geen hoop mijn hoop was overhoop
ik had geen kracht mijn kracht was verkracht door degene die misbruik maakte van zijn macht en dan nog in je gezicht lacht wie had er dat gedacht duizenden gedachten onder men deken elke nacht
waarom waarom word ik zo scheef bekeken
jij eet varken ik eet schaap
ik wil samenwerken maar ik kreeg vooroordelen wat kan ik je meedelen dank bij voorbaat
zoeken naar hulp  toevlucht zoeken of kijken hoe ikzelf vlucht
voor hun was ik berucht dus ik liet me gewoon gaan met de lucht
ik vlucht van degenen die zorgden voor die ene klap, die je kapot wouden maken om de haverklap
spiegeltje spiegeltje aan de wand
wie zorgde er voor die kloof aan de andere kant
spiegeltje spiegeltje aan de wand
help mij aanvaard te worden in dit land
hier ben ik een buitenlander in marokko zogezegd mijn land ben ik ook een buitenlander
waar land mijn vliegtuig dan als binnenlander
of moet ik wachten tot ik verander
tot ik verander in een boot en overspoeld word met mijn eigen verdriet en tot het diepe zink en dat je daar pas ziet ik hoor er niet bij
neen je hoort er niet bij
ga weg ga weg
maar mensen geef me de kans geef me de chance om te zeggen pech pech
De tijd is aangebroken om te stoppen met te dweilen met de kraan open
wij zijn allemaal van vlees en bloed
we zijn allemaal antropomorfisch
dus onthoud dit goed
ik sta open voor samenhorigheid maar niet voor de zondagsmis”